>> Doradca zawodowy <<
DLA NAUCZYCIELI
Jednym z obowiązkowych tematów na lekcji wychowawczej są treści z doradztwa zawodowego. Corocznie powstaje jeden scenariusz lekcji, który otrzymują wszyscy wychowawcy klas.

2018

w tym roku szkolnym: "SUKCES ZAWODOWY - ciężka praca czy szczęśliwy traf?"

CEL:
  • przekonanie uczniów o wartości samodyscypliny i samorozwoju,

  • ukazanie wyższości pracy nad sobą od zbiegów okoliczności, dających wrażenie przypadkowego sukcesu,

  • zachęcenie do codziennej pracy nad swoimi zainteresowaniami i talentami,

  • wskazanie zależności pomiędzy ciężką pracą a sukcesem,

  • uświadomienie prawdy o tym, że nic w życiu nie przychodzi samo - bez wytyczania celów i dążenia do nich.

MATERIAŁY:

  • kartki każdy uczeń przygotowuje sobie 2 sztuki

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

ĆWICZENIE 1

1. Nauczyciel przygotowuje salę przed lekcją. Chowa w trzech różnych miejscach podobizny trzech znanych osób (Messi, Farna, Collins).

2. Następnie wpuszcza klasę i gdy usiądą, przedstawia im temat lekcji, cele i zaprasza do wspólnej zabawy. Prosi trzy chętne osoby do wzięcia udziału w wyzwaniu. Informuje ich, że będą musieli opuścić salę i przychodzić kolejno, gdy zostaną zawołani. Kiedy ochotnicy wyjdą, instruuje pozostałą cześć klasy, co się teraz wydarzy. Nastąpi zabawa w ciepło-zimno. Każdy kolejny ochotnik będzie musiał znaleźć 1 ukryte zdjęcie w sali. Uczniowie są poinformowani gdzie co się znajduje i w jaki sposób mają udzielać instrukcji poszukującemu.

3. Odbywa się zabawa w ciepło-zimno. Uczestnik, który odnajdzie daną podobiznę, dołącza do klasy i bierze udział w dalszej części gry.

4. Gdy już wszystkie zdjęcia zostają odnalezione, nauczyciel prosi uczestników zabawy, aby wyszli na środek sali i odpowiedzieli na kilka pytań:

- Co czuliście, gdy wszyscy naraz zaczęli Wam udzielać wskazówek?

    - Jak się czuliście podczas poszukiwań?

    - Na czym się skupialiście?

    Nauczyciel pyta tych uczniów, jaki wyciągają wniosek z tego, co przeżyli w tym ćwiczeniu. Może dodać własny: Trudno jest wykonać coś ważnego, gdy wszyscy Ci patrzą na ręce, nie da się słuchać wszystkich naraz, trzeba się skupić na zadaniu, na celu, trzeba zdyscyplinować myśli.

Kolejne pytania do tych samych uczniów:

    - Co łączy ze sobą tych ludzi?

    - Dlaczego są podziwiani?

    - Jaki jest wspólny mianownik tych trzech zdjęć? W jakim momencie zostały zrobione?

Nauczyciel odczytuje kilka informacji

na temat kulisów życia piłkarza, piosenkarki i pisarki.

Leo Messi

Od małego Lionel kochał piłkę nożną i prawie nigdy się z nią nie rozstawał. Najstarszy brat Rodrigo wspominał: „mój brat, odkąd nauczył się chodzić, właściwie nigdy nie poruszał się bez piłki. Nawet gdy matka posyłała go po zakupy i musiał ją zostawić, zawsze jakoś sobie radził. Znajdował pustą puszkę po piwie albo pudełko po konserwach i ćwiczył zwody przez całą drogę”. Na boisku grał zawsze przeciwko starszym chłopcom, a pierwszymi i chyba najbardziej wymagającymi przeciwnikami byli jego starsi bracia. Matias - drugi z braci - wspominał: „był jak mały, uprzykrzony insekt, którego nie sposób się pozbyć […] Tak więc, kiedy nie mogliśmy mu odebrać piłki za pomocą techniki, używaliśmy siły. To były naprawdę ostre faule. Mój Boże, biedak nieraz zdrowo od nas oberwał!”. Leo wracał z boiska przeważnie z płaczem, podrapany, posiniaczony i z rozciętą skórą na nogach. To te doświadczenia z młodzieńczych lat miały zahartować Leo na przyszłość. Już w wieku 5 lat trenował w klubie Grandoli. Oscar López, który wraz z Salvadorem Apacio był jego pierwszym trenerem, mówił o Leo: ”szczerze mówiąc, wówczas sądziłem, że Rodrigo był znacznie bardziej utalentowany niż Leo, jednak istniała pomiędzy nimi jedna kluczowa różnica: Rodrigo był leniwy. Dlatego nie osiągnął tego co Leo. Messiego cechowała nienaganna dyscyplina taktyczna”. Leo wykazywał cechy profesjonalisty od najmłodszych lat, już wtedy wiedział, że aby osiągnąć sukces, musi podporządkować życie swojej pasji.

Ewa Farna

Mając 24 lata zdobyła już 34 nagrody, ma na swoim koncie cztery płyty czeskojęzyczne i pięć polskojęzycznych. Pomyśl, ile pracy i wysiłku musiało ją to kosztować. Ile godzin musiała poświęcić na ułożenie tekstów piosenek, na wymyślenie melodii, na próby, na dystrybucję, na budowanie swojego wizerunku itd., ponieważ jest autorką wszelkich swoich kompozycji od samego początku.

Suzanne Collins

Jej dewiza życiowa i rada dla początkujących pisarzy to - bądź zdyscyplinowany. Bez samodyscypliny nie da się dobrze (i dużo) pisać. Nikt nam przecież nie każe wstawać o szóstej rano, jeść w pośpiechu śniadania i pędzić do pracy na drugi koniec miasta. Nie mamy szefów, którzy spędzają nam sen z powiek, bo z projektem trzeba się uporać najlepiej „na wczoraj”. Dlatego tak ważna jest samodyscyplina. Stephen King napisał kiedyś, że aby być dobrym pisarzem, należy czytać i pisać co najmniej 2 godziny dziennie. Nie możemy czekać, aż wena sama na nas spłynie, musimy małymi kroczkami, dzień w dzień dochodzić do celu, np. wyznaczając sobie porę dnia na pisanie.

Wniosek: Patrząc na sławnych ludzi widzimy tylko ich sukcesy, nagrody sam blichtr. Każdy chciałby być na ich miejscu, ale mało kto, jest w stanie tak ciężko pracować jak oni. Mało kto spoglądając na medal Messiego dostrzega jego drugą stronę, pełną bólu, kontuzji, tysiąca godzin treningów, porannego wstawania i codziennego zmuszania się do walki z samym sobą.

ĆWICZENIE 2

1. Wychowawca wyświetla uczniom rys-notkę, która mówi o cenie za sukces. Następuje krótkie omówienie.


























2. Grupy otrzymują następujące zadania.

GRUPA I – LEO MESSI

Jaki prawdopodobnie jest jego cel?

Co musi robić każdego dnia?

Czego nie może robić?

Jaką cenę ponosi za swój sukces?

GRUPA II – EWA FARNA

Jaki prawdopodobnie jest jej cel?

Co musi robić każdego dnia?

Czego nie może robić?

Jaką cenę ponosi za swój sukces?

GRUPA III – SUZANE COLLINS

Jaki prawdopodobnie jest jej cel?

Co musi robić każdego dnia?

Czego nie może robić?

Jaką cenę ponosi za swój sukces?

3. Uczniowie prezentują efekty swojej pracy. Potem wspólnie wyciągają wnioski, wygłaszając je na głos. Nauczyciel podsumowuje własnym.
Wniosek 1: Każdy sukces ma swoją cenę. Każdy może odnieść sukces, jeśli tylko jest w stanie za niego zapłacić.

Wniosek 2: Motywacja pozwala zacząć, a nawyk wytrwać. Bo uczy konsekwencji, pozwala na stały rytm, powoduje rutynę, dzięki której działamy automatycznie.

Podsumowanie lekcji: Nauczyciel pyta uczniów, czy wskazówki i wnioski z tej lekcji będą wykorzystywać w życiu? Czy wnioski, które poznali będą teraz kierowały ich postępowaniem?



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dodatkowa propozycja lekcji wychowawczej z zakresu doradztwa zawodowego w roku szkolnym 2019/2020:


2019
Zarządzanie budżetem ucznia szkoły ponadpodstawowej.

Czas trwania zajęć: 45 min.

Cel ogólny: przygotowanie uczniów do podejmowania racjonalnych decyzji dotyczących ich wydatków.

Formy pracy:  grupowa.

Metody kształcenia:  pogadanka,  gra symulacyjna,  dyskusja.


PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1. Nauczyciel prosi uczniów o wskazanie podstawowych źródeł dochodów i kierunków wydatków przeciętnego gospodarstwa domowego.

2. Nauczyciel prosi uczniów o wskazanie możliwych źródeł dochodów ucznia szkoły ponadpodstawowej (kieszonkowe; wynagrodzenie z pracy dorywczej, weekendowej, wakacyjnej, w niepełnym wymiarze czasu pracy, itp.; jednorazowe „prezenty” z okazji imienin, urodzin, świąt; stypendia, itd.)

3. Nauczyciel prosi uczniów o wskazanie podstawowych, najważniejszych dla nastolatków kierunków wydatków. (np. ubrania; wyżywienie w ciągu dnia: słodka bułka, pizza, lody, napoje; rozrywka: kino, spotkania z kolegami; transport; edukacja: zeszyty, przybory szkolne, składki w szkole np. na ksero, wycieczkę do muzeum: komunikacja – telefon: modernizacja komputera; hobby, itd.). Uczniowie próbują wskazać, które wydatki wydają się im niezbędne i z których najtrudniej było by im zrezygnować.

4. Nauczyciel dzieli klasę na grupy (4 – 5 osobowe).

Uczniowie otrzymują kartę z opisem sytuacji, w której się znaleźli i z poleceniem do wykonania (zadanie dla uczniów poniżej).

Zadanie dla uczniów

W miesiącu styczniu masz do dyspozycji 400 zł, które zarobiłeś/aś pracując w weekendy w supermarkecie, 150 zł, które dostałeś/aś od rodziny na Gwiazdkę oraz 50 zł, które otrzymałeś/aś na urodziny od Babci. Spodziewałeś/aś się jeszcze jakiś dodatkowych pieniędzy od rodziców z tej okazji, ale powiedzieli, że sytuacja finansowa rodziny po Świętach jest trudna i na jakiś większy prezent lub gotówkę musisz poczekać. Rozumiesz to, ale czy wystarczy Ci w styczniu pieniędzy na pokrycie wszystkich zaplanowanych wydatków? Przygotowałeś/aś listę niezbędnych wydatków w miesiącu maju: na codzienne wydatki do budżetu rodziny oddajesz co miesiąc z zarobionych pieniędzy

140 zł  przybory szkolne, składki na wycieczki

– 40 zł  karta do telefonu komórkowego

– 30 zł  bilet miesięczny na trasie z domu do szkoły

– 40 zł  łyżwy, ponieważ w czasie ferii umówiłeś/aś się ze znajomymi na spędzanie czasu na lodowisku (kosztują w zależności od modelu od 100 do 300 zł, chciałeś/aś je kupić z pieniędzy otrzymanych na Gwiazdkę)

- 55 zł  nowe ubranie „markowe” wcześniej upatrzone w sklepie (miało być kupione z pieniędzy otrzymanych na urodziny)

100 zł  bilety do kina

2 x 30 zł  spotkanie z kolegą/koleżanką w klubie

– 2 x 30 zł  prezent dla kolegi na 18 urodziny.

Czy wystarczy Ci posiadanych dochodów na pokrycie wszystkich zaplanowanych wydatków? Jeżeli nie, to zdecydujcie w grupie, które wydatki muszą być niezbędnie poniesione, a z których można zrezygnować. Swoją decyzję uzasadnijcie konkretnymi argumentami i propozycją rozwiązań. Zastanówcie się również, w jaki sposób nastolatek może pozyskać dodatkowe dochody. Co zaproponujecie bohaterowi ćwiczenia.

Na wykonanie zadania 20 minut.

5. Przedstawiciele grup prezentują wypracowane rozwiązania wraz z uzasadnieniem.

6. Podsumowanie zajęć:

Nauczyciel inicjuje krótką dyskusję, prosząc uczniów o wskazanie, które z zaprezentowanych przez grupy rozwiązań jest ich zdaniem, najbardziej racjonalne i najlepiej uzasadnione oraz z jakich wydatków rezygnowała większość grup, a które wydatki oceniono jako niezbędne. Prosi również o wskazanie najbardziej realnych, możliwych do wykorzystania sposobów pozyskania dodatkowych dochodów spośród tych, które pojawiły się w prezentacjach grup.



2020



Lekcja integracyjna

My i nasz zespół”



Scenariusz zajęć przeznaczony jest dla uczniów szkoły ponagimnazjalnej. Uczniowie w trakcie zabaw i gier mają szansę na wzajemne poznanie, rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie oraz odkrywania „bolączek” grupy, by automatycznie je zniwelować.
Przeprowadzenie zajęć integracyjnych wskazane jest w pierwszym semestrze roku szkolnego.


CELE:
·wzajemne poznanie się uczestników;
·pogłębienie kontaktów między uczniami danej klasy;
·uczenie efektywnego współdziałania grupy;
·poprawianie umiejętności wzajemnej komunikacji;
·wzrost akceptacji siebie i innych;
·doraźne rozwiązywanie pojawiających się nieporozumień i problemów.

POMOCE: karteczki, długopisy.

CZAS: 1 godzina lekcyjna.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:


1. Na początku prowadzący podkreśla, że ludzie często czują się nieswojo w nowej sytuacji, w nowej szkole, w nowym towarzystwie, z nowymi kolegami. Czasami małe problemy, a czasami większe mogą utrudniać im funkcjonowanie w nowej grupie. Nie wiedzą, że najważniejsze dla zgranego zespołu jest mówienie sobie o tym i szukanie rozwiązań, które pozwolą zażegnać wszelkie trudności. Najlepszą metodą na to zawsze była i jest nauka poprzez zabawę. Spróbować warto!

2. Ćwiczenie 1 „Wywiad”. W parach uczniowie przeprowadzają wywiady, w których pytają o marzenia, ulubione kolory, potrawy, sposób spędzania wolnego czasu itp. Następnie „dziennikarz” opowiada innym uczniom o osobie, z którą przeprowadził rozmowę.


3.Ćwiczenie 2 „Oś w klasie” (zabawa w ruchu). Prowadzący prosi o wyobrażenie sobie osi, która przebiega przez środek sali i będzie wyrażała natężenie poszczególnych cech u uczestników. Prowadzący zadaje pytania a uczestnicy odnajdują swoje miejsce na osi w zależności od upodobań.


- Jak bardzo lubisz czytać książki?
- coca- colę?
- uczyć się matematyki?
- chodzić do szkoły?
- Spotykać się z przyjaciółmi?
- Oglądać TV?
- Jeść hamburgery?
- Jeździć na wycieczki?
- Uczyć się języka polskiego?
- Wstawać wcześnie rano?

- Pomagać potrzebującym?

- Sport?

- Lody?

- Gry planszowe?

- Randki?

- Kłamać?

- Rozbawiać towarzystwo?

- Nic nie robić?

- Odpisywać zadania domowe?

- Ściągać na kartkówce?

- Bawić się z dziećmi?

- Opowiadać dowcipy?

Prowadzący dziękuje wszystkim, prosi o zajęcie miejsc w ławkach i pyta, czy podobała im się ta szczera „spowiedź”? Czy dowiedzieli się o kolegach czegoś nowego?


4.Ćwiczenie 3 „Autobus” . Dzielimy klasę na dwa zespoły. Uczniowie siadają w dwóch kręgach na krzesłach naprzeciwko siebie. Każdy z uczniów po kolei wymyśla temat, na który osoby siedzące naprzeciwko siebie rozmawiają (np. o wakacjach, przyjacielu, dziewczynie, sporcie, filmach, nauce, śmieszne sytuacje w życiu, marzeniach).
5.Ćwiczenie 4 „Strach do kapelusza”. Uczestnicy na karteczkach, anonimowo, piszą o tym co nie podoba im się w klasie, co chcieliby zmienić. Prowadzący odczytuje karteczki (bez imion i nazwisk, tylko konkretne zachowania) i metodą burzy mózgów uczniowie wymyślają co można zrobić aby poprawić sytuację w klasie.


6.Zbieranie pozytywnych informacji o sobie. Uczniowie na karteczkach zbierają pozytywne informacje na swój temat. Zachęcamy do podchodzenia do uczniów, z którymi spędza się mniej czasu. Odczytanie informacji w kręgu.
7.Podsumowanie. Każdy z uczestników kończy zadanie: „Na dzisiejszych zajęciach bliżej poznałem…, więcej dowiedziałem się o …, zaskoczyło mnie to, że ….”.


Powodzenia!







Jeśli ktoś zapyta mnie, czy praca daje mi satysfakcję?
powiem TAK.
A jeśli zapyta, co w niej najbardziej mnie cieszy? ... powiem:
- uśmiech ucznia, który opuszczając mój gabinet dziękuje za rozmowę... i wraca ją powtórzyć :-)
- radość w oczach każdego, komu mogę jakkolwiek pomóc,
- telefon absolwenta, który po 4 latach od ukończenia szkoły pyta: czy może wpaść na herbatkę?
- pamięć moich byłych wychowanków (klasy), którzy mimo upływu lat wciąż piszą "co słychać?"
Sednem wszystkiego jest misja, którą staram się wypełniać najlepiej jak potrafię. Mam też swoje pasje i małe radości, które pozwalają mi czasami odpocząć :-)

MOJE PASJE <<- zobacz! ;)

© Copyright 2016. Projekt i wykonanie - Małgorzata Bisek